De Parson Russell Terriër
Het verschil tussen de Parson Russell en de Jack Russell zit hem voornamelijk in de
schofthoogte. Bij de Parson is dit 30,5 centimeter tot 35 centimeter, terwijl deze bij de Jack
Russell tussen de 20,5 en de 30,5 centimeter ligt. De Parson staat hoger op de pootjes.
De Parson Russell Terriër loopt mee in de meute, de kostbenige Jack Russell kan voorop
een paard gezet worden of worden gedragen in een zadeltas.
De naam
Parson (dominee)John Russell, bijgenaamd Jack(1795-1883) kocht tijdens zijn studie in
Oxford studeerde in 1819 zijn eerste hond. Met dit teefje werd de basis gelegd voor onze
Parsons. “Ze heette Trump en werd de stammoeder van de beroemde lijn Jack Russells
terriërs die in binnen-en buitenland naam maakten”.
Toen Jack Russell stierf had hij tijdens zijn leven als hondenfokker een lijn ruwharige
foxterriërs ontwikkeld die zo’n eigen type hadden dat er in feite sprake was van een apart
ras.
Na zijn studie en bij aanvaarding van zijn kerkelijke functie keerde hij terug naar zijn
geboortestreek Devon, waar hij een lijn werkende terriërs fokte uit draadharige, bij voorkeur
witte foxterriërs.
John Russell stelde bepaalde eisen aan zijn honden: ze moesten mee kunnen lopen in de
meute en ze moesten het wild aanblaffen en uit de holen jagen zonder te doden. Ze moesten
de moed hebben om de vos in zijn hol op te zoeken, aan te blaffen, lastig te vallen en op te
jagen. De vacht van de hondjes moest bestand zijn tegen de strenge winters in Devon. De
honden moesten voornamelijk wit zijn, met aftekeningen op de kop en de staartaanzet. Een
reden kan zijn dat een witte terriër niet gauw voor een vos wordt aangezien.
Eind 19e eeuw werden de honden ook als showhond ontdekt. John Russell en andere
liefhebbers van de werkende terriër bleven fokken op werklust en karakter.
Jack Russell fokte niet alleen de unieke jachtterriërs, maar was ook keurmeester.
De Parson Russell Terriër werd in 1990 erkend als ras.
Omdat het ras vooral op werklust, gezondheid en karakter gefokt is zijn er niet veel
karakterfouten en gezondheidsproblemen.
Als je kiest voor een Parson moet je je een aantal dingen realiseren: ondanks het
vertederende uiterlijk is een Parson een moedig, intelligent maar vooral ook eigenzinnig
hondje. De Parson Russell Terriër is een grote hond in een kleine verpakking.
Rasstandaard
Algemeen
Een echte werkhond, actief en lenig, gebouwd op snelheid en uithoudingsvermogen.
Karakter: onverschrokken en vriendelijk, niet nerveus en niet agressief. Energiek en
intelligent. Uitermate waaks.
Hoofd: vlakke, matig brede schedel. Een kleine stop, zwarte neus. De mond heeft sterke
kaken en een scharden gebit (boventanden moeten over de ondertanden vallen)
Ogen:diepliggend en donkerbruin. Amandelvormig met een alerte uitdrukking.
Oren: klein, V-vormig, naar voren vallend. De oren vallen dicht tegen de kop om de
gehoorgang bij het ondergronds werken tegen vuil te beschermen.
Lichaam:sterke, rechte rug. Licht gewelfde lendenen. Smalle borstkas die omspannen kan
worden door handen van gemiddelde grootte. De lengte staat in verhouding tot de hoogte.
De achterhand moet sterk en gespierd zijn, met goed gebogen knieën.
Voeten: compact met stevige zolen. Een gesloten kattevoet.
Staart: sterk, recht, hoog aangezet. De staart mag niet over de rug worden gedragen.
Voordat het couperen verboden werd, was het de gewoonte de staart in te korten tot een
soort handvat. Indien nodig kon de hond aan dit `handvat` uit een vossenhol getrokken
worden.
Gangwerk: atletisch en veerkrachtig, goed gecoördineerd. Van verre kun je een Parson
herkennen aan zijn “dansende” gang.
Vacht: de vacht is van nature stug en dicht, we kennen 3 vachttypen, gladharig, ruwharig
en brokencoated. (Brokencoated is een gladde dichte ondervacht en een bovenvacht van
langer stug haar. De bovenvacht is tweemaal per jaar makkelijk te plukken)
Kleur: overwegend wit met bruine en/of zwarte aftekeningen. De aftekeningen zitten bij
voorkeur op het hoofd en bij de staartaanzet.
Grootte: schouderhoogte reuen 35 cm. Schouderhoogte teven 33 cm.
De Parson Jack Russell Terriër is ontstaan uit het oudere type foxterriër. De Parson is in
onveranderde vorm behouden gebleven, er zijn wel een aantal andere terriërrassen uit
ontstaan, waarvan de kortbenige Jack Russell Terriër de bekendste is.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten